Wiele osób, które spodziewają się odwiedzin dawno niewidzianych krewnych lub zagranicznych znajomych, nie wie, jaki drobiazg warto im podarować. Ciekawym rozwiązaniem będzie więc kupno magnesu pamiątkowego z wizerunkiem miasta lub lokalnym krajobrazem. Zaletą tych niedużych dodatków jest uniwersalność – można wręczyć je zarówno dzieciom, jak i osobom dorosłym, rodzinie lub znajomym obcokrajowcom będąc pewnym, że prezent na pewno się spodoba i zostanie z dumą umieszczony na lodówce obdarowanego.

Kolejną zaletą tych modnych gadżetów jest trwałość – stal szlachetna, która najczęściej stanowi ich główny materiał produkcyjny sprawia, że nawet po upadku z dużej wysokości magnesy na metalowym komponencie nie doznają żadnego uszczerbku i będą cieszyć oczy ich właścicieli przez długie lata. Co prawda istnieją również magnesy pamiątkowe wykonywane z drewna, jednak nie są one tak żywotne i odporne, jak ich stalowe odpowiedniki.

Magnes w formie pamiątki przymocowany do lodówki lub tablicy może nie tylko pełnić funkcję czysto estetyczną, ale również praktyczną – służąc do podtrzymywania listy zakupów, kartek z kalendarza, zdjęć lub miłosnych liścików adresowanych do ukochanej osoby. Jak widać, zalet pamiątkowych magnesów jest naprawdę całkiem sporo.

Warto wspomnieć, że gadżety te właściwie nie zajmują żadnej dodatkowej przestrzeni, nie wymagają wygospodarowania dodatkowego miejsca na półce, czy stoliku w przeciwieństwie do pamiątek w postaci figurek, albumów czy muszelek.

Najpopularniejsze wzory magnesów

Dużą popularnością cieszą magnesy z pięknymi nadmorskimi widokami i nazwą danej miejscowości/miasta, które kształtem przypominają tradycyjne pocztówki. Drugi typowy wzór, który jest bardzo chętnie kupowany to tzw. 2w1 – magnes z funkcją otwieracza do butelek, co jest przydatne zwłaszcza dla fanów mocnych trunków i będzie dla nich trafionym prezentem.

Ile kosztują magnesy pamiątkowe?

Dużym plusem magnesów pamiątkowych jest też niewątpliwie niska cena (w porównaniu z innymi popularnymi pamiątkami) – pojedyncze sztuki kosztują zwykle mniej niż 10 złotych, dzięki czemu można obdarować nimi bliskich bez obaw o nadszarpnięcie domowego budżetu. Gdzie można kupić te niedrogie drobiazgi? Magnesy dostępne są zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i internetowych (często oferują produkty w znacznie niższych cenach niż sklepy tradycyjne). Na rynku istnieje wielu producentów oferujących naprawdę szeroki wybór – część z nich, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów, realizuje również ich autorskie, oryginalne pomysły.

Dlaczego warto kolekcjonować magnesy pamiątkowe?

Mnóstwo osób zbiera magnesy z różnych stron świata – przywożąc z każdego odwiedzanego zakątka egzemplarz nawiązujący do danego miejsca i umieszcza na drzwiach lodówki, tworząc w ten sposób barwną magnesową mozaikę. Dzięki temu za każdym razem, gdy przygotowują posiłek w kuchni, spoglądają na swoje „wakacyjne skarby” i przypominają sobie niesamowite chwile z wakacyjnych wojaży.

Podsumowując, prezent w formie magnesu to niedrogie i atrakcyjne rozwiązanie, bez wątpienia przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi wakacyjnych pamiątek.

Artykuł Idealny prezent z wakacji – magnesy pamiątkowe na lodówkę pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Uzdrowiska w Polsce

W Polsce znajduje się 45 miejscowości posiadających status uzdrowiska. Część z nich ma już tradycję przedwojenną, choćby Szczawnica, Krynica lub Nałęczów. Popularnym od przedwojnia jest Uzdrowisko Konstancin-Jeziorna.

By status uzdrowiska uzyskać trzeba spełnić wiele istotnych warunków związanych między innymi z czystością powietrza. Te założenia reguluje ustawa. Dlatego nawet niektóre, znane już uzdrowiska, ze względu na zmiany w czystości powietrza zagrożone są odebraniem statusu.

Część polskich uzdrowisk powstała również w efekcie odkrycia lokalnych, leczniczych wód podziemnych. Ośrodki uzdrowiskowe przynoszą dochody nie tylko ich właścicielom, ale również lokalnej społeczności. W mniejszych ośrodkach kuracjusze nierzadko stanowią największą grupę korzystającą z tutejszej bazy noclegowej. Do tego dochodzą, będą efektem ich pobytu, dochody właścicieli sklepów i gastronomii. Ponadto gminy posiadające status uzdrowiska wprowadzają u siebie opłaty uzdrowiskowe.

Są jeszcze inne korzyści z posiadania statusu uzdrowiska – w ostatnich latach spora część przeznaczonych Polsce środków europejskich wydzielona została na inwestycje uzdrowiskowe. Z tego skorzystała w dużym stopniu między innymi Gołdap – jedyna miejscowość w województwie warmińsko-mazurskim posiadająca status uzdrowiska. Tu również znajdują się (pobudowane ze środków europejskich) trzecie w Polsce tężnie solne.

Czy turystów uzdrowisko wych można podzielić na kategorie?

Nie jest łatwo dokonać podobnego podziału „mechanicznie”, ale na pewno część kuracjuszy przebywa w uzdrowisku wyłącznie po to by poprawić swoje zdrowie; część zajmuje się również zwiedzaniem i korzystaniem z dodatkowych usług turystycznych oferowanych przez lokalnych gestorów.

Gdybyśmy prześledzili statystyki związane z pobytami konkretnych kuracjuszy, to stwierdzimy, ze niemała ich grupa po prostu lubi przebywać w uzdrowiskach bez względu na stan ich zdrowia.

Artykuł Turystyka uzdrowiskowa pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

 Mimo to te nowe nurty nie pojawiły się automatycznie tuż po 89. roku – trzeba było parę lat przepływu informacji i przyglądania się doświadczeniom innych krajów.

Koniunktura?

Zainteresowani turystyką, zwłaszcza część instytucji się tą dziedziną zajmujących, na początku bardziej interesował rozwój tych miejsc, które były bardziej znane, z którymi wiązała się pewna koniunktura. Nawet pierwszy podział środków europejskich opierał się na mylnym założeniu, że najpierw należy dofinansować regiony bardziej rozwinięte, czyli tak zwane „lokomotywy gospodarcze”.

Pomysł okazał się absurdalny, utopijny i szybko z nie go zrezygnowano. Dopiero na początku nowego tysiąclecia dotarło do decydentów, że koniunkturę turystyczną można tworzyć od zera. Jednym z takich przykładów jest tworzenie produktu turystycznego nawet w odległych wioskach, opierając się w głównej mierze na lokalnych zasobach.

Czy któryś z polskich turystycznych trendów przeszedł do historii?

Trudno to jest może nazwać trendem bowiem to zjawisko wymuszał system – czyli tak zwane wczasy pracownicze. Nierzadko były to pobyty pozbawione wręcz swobody, bowiem uczestnicy wczasów byli skazani na uczestnictwo w konkretnym programie pobytowym, choćby w sławnych wieczorkach zapoznawczych. Program wymyślał kaowiec w porozumieniu z kierownictwem. Scenerią była często przaśna infrastruktura, choćby w postaci nieestetycznych domków kempingowych.

Kolejnym nurtem polskiej (i niemieckiej turystyki), który już zdecydowanie zanika jest tak zwana turystyka sentymentalna. Jeszcze na przełomie lat 1999/2000 niektóre ośrodki warmińskie i mazurskie zarabiały na noclegach związanych z pobytem byłych mieszkańców tej części dawnych Prus Wschodnich. Obecnie są to już śladowe grupy.

Co zatem nowego pojawiło się w polskiej turystyce?

Pomijając to co jest efektem rozwoju elektroniki, pojawiło się wiele. Przede wszystkim już pod sam koniec lat 90. spora grupa (nie tylko mieszkańców wsi) poszła w kierunku agroturystyki i mamy teraz tego znakomite przykłady w całej Polsce.

Położono ogromny nacisk na rozwój turystyki rowerowej, na co niezaprzeczalnie ogromny wpływ miało utworzenie szlaku Green Velo.

Baza noclegowa zadowala już na ogół przeciętnego, zagranicznego turystę, tyle że w Polsce nadal jest problem z tanimi noclegami  w hotelach, motelach i pensjonatach średniej klasy.

Mimo to Polska dla sporej grupy Europejczyków jawi się jako kraj turystycznie atrakcyjny, nawet choćby ze względu na obecność dziewiczej przyrody, zwłaszcza puszcz i jezior.

Jednym z nowych trendów w polskiej turystyce jest zainteresowanie glampingiem i spędzaniem wolnego czasu na wodzie. Te dwa trendy łączy oferta HT Houseboats. Dzięki nim możecie spędzić wakacje w domkach na wodzie na jeziorze Jamno.

Artykuł Turystyka polska – co odchodzi? Co przychodzi? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Zresztą to organizacje pozarządowe zainicjowały na początku obecne tysiąclecia nowe sposoby na zdobywanie przez wieś turystów. Jednym z takich sposobów są wioski tematyczne, czyli produkt turystyczny sprowadzający się nie tylko do konkretnej zbiorowej oferty, ale również przyczyniający się do rozpoznawalności konkretnej miejscowości.

Na czym to się opiera?

Wioska tematyczna opiera się na lokalnych zasobach, czasem związanych z historią i tożsamością, innym razem z osobliwościami  przyrodniczymi lub geograficznymi. Tyle że bywają wioski tematyczne mnie lub bardziej sprofilowane, mniej lub bardziej zintegrowane. Bywają wioski, których nazwy mają humorystyczne konotacje.

Ponadto czasem rozpoznawalność wioski zawiera się w jej aspekcie wizualnym, innym razem dotyczy to produktu, choćby kulinarnego lub rzemieślniczego. Może to być również produkt duchowy, choćby śpiewactwo ludowe lub szlak historyczny. Są również przykłady miejsc nazywanych wioskami, których trzonem nie są stali mieszkańcy – na przykład tworzone na bazie skansenów lub gospodarstw agroturystycznych.

Przykłady wiosek tematycznych

Do najbardziej znanych wiosek tematycznych niewątpliwie należy Bałtów w województwie świętokrzyskim. Odkryto tu ślady dinozaurów z epoki jurajskiej. Zaczęło się od muzeum, potem stworzono duży kompleks z rzeźbami dinozaurów.

To przedsięwzięcie stało się również przyczynkiem do utworzenia Bałtowskiego Kompleksu Turystycznego, w skład którego wchodzi miedzy innymi Sabatówka, czyli Wioska Czarownic znajdująca się w jednym z tutejszych gospodarstw agroturystycznych.

Polskie wioski tematyczne nawiązują nie tylko do lokalnej historii lub lokalnych osobliwości, na przykład również do najbardziej znanych należy Wioska Hobbitów w Sierakowie Sławeńskim z charakterystycznymi baśniowymi budowlami i postaciami nawiązującymi do powieści Tolkiena.

W Polsce mamy już setki wiosek tematycznych, niektóre ze swoim oryginalnym produktem są do dyspozycji turystów przez cały rok, inne w sezonie letnim lub zimowym.

Nazwy są rozmaite, na przykład:

• „Ruda Kameralna – Wioska pozytywnie zakręcona” w gminie Zakliczyn;
• „Wioska miodem płynąca” w Maciejowie, nawiązująca do sławnego pszczelarza Jana Dzierżonia;
• „Wioska jabłoni” w Jabłonce;
• „Wieś Ducha Puszczy” w okolicy Czarnej Białostockiej.

Działalność takich wiosek wiąże się bardzo często z regionalnymi festynami, związanymi z lokalnymi produktami kulinarnymi.

Artykuł Wioski tematyczne pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Zacznijmy od kwater prywatnych

Kwatery prywatne (albo pokoje) mogą być wynajmowane zarówno na wsi jak i w mieście. W wypadku kiedy kwatery znajdują się na terenie wiejskim i jeśli gospodarz nie dysponuje więcej niż pięcioma pokojami – może być on zwolniony z podatku PIT i nie musi rejestrować działalności gospodarczej.

W wypadku kiedy dysponujemy w gospodarstwie wiejskim większą niż pięć ilością pokoi wtedy zobowiązani jesteśmy odprowadzać podatek.

Inaczej jest w mieście, wynajmować można kwatery prywatne, ale musimy zdecydować się na jakąś formę opodatkowania, na przykład na ryczałt o dochodów ewidencjonowanych. Ponadto, zarówno w wypadku terenów wiejskich jak i miasta, pokoje powinny spełniać minimum określonego standardu, między innymi dostęp do łazienki i stałe ogrzewanie podczas chłodów.

Hotele czy hoteliki?

Równie dobrze można zapytać – motele, czy moteliki? pensjonaty, czy pensjonaciki?

Kiedy przejedziemy się po naszym kraju i obejrzymy obiekty noclegowe inne niż pokoje gościnne to jeszcze da się zauważyć całkiem niemało nazw – typu „hotelik”, „pensjonacik” lub „motelik”.  W jednym z miast wojewódzkich na dawnym dużym hotelu do tej pory widnieje ogromny napis „Hotol”. Natomiast ich właścicielom wydaje się, że udało im się obejść prawo. Niestety nie – po prostu odpowiednie urzędy tego jeszcze nie zauważyły lub przymknęły na to oko.

Takie nazwy jak hotel, pensjonat czy motel są prawnie chronione i można ich używać dopiero po spełnieniu konkretnych wymogów. Hotel powinien posiadać co najmniej 10 pokoi o określonym standardzie. W zależności od ilości gwiazdek dodatkowo apartamenty i odpowiedni poziom gastronomii.  Podobnie motel powinien posiadać minimum 10 pokoi, znajdować się przy drodze i dysponować odpowiednim parkingiem. Natomiast pensjonat powinien dysponować przynajmniej siedmioma pokojami o określonym standardzie.

Pytanie – po co są stosowane owe „kreatywne” nazwy? Między innymi po to by jednak dodać sobie pewną rangę, by przyciągać klientów choćby mając na uwadze grupy.

Natomiast owe kontrowersje z używaniem nazwy hotelik rozstrzygnął Najwyższy Sąd Administracyjny na niekorzyść właścicieli obiektów o takiej nazwie wyrokiem (sygn. akt II GSK 2582/1).

Jeżeli szukasz komfortowego noclegi dla Twoich pracowników w centrum poznania. Sprawdź ofertę Noclegi pracownicze w poznaniu

Artykuł Baza noclegowa – prawo i zasady pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Nawet niektórzy przedstawiciele PTTK zastanawiają się czy jest sens oznakowywania wszystkich szlaków turystycznych, wszak już jest możliwość przekazu bezpośrednio na użytkownika najprostszych informacji choćby o kilometrażu i przebiegu szlaku. Nie musi to być wcale ekran smartfona ale po prostu informacja w słuchawkach.

Z czego możemy korzystać w Polsce

Do najpopularniejszych należą elektroniczne mapy zwłaszcza Google Maps. Jej dodatkowym atutem są mapy satelitarne. Google Maps sprawdza się szczególnie jako informująca o konkretnych miejscach w miastach.

Na warstwie Google Maps wyświetla informacje serwis mapa-turystyczna.pl, którego szczególną zaletą jest dokładne pokazywanie dokładnego przebiegu szlaków turystycznych, nawet tych znajdujących się nieco poza południową granicą Polski. Jeśli idzie o smartfony mapa-turystyczna.pl powinna być obsługiwana na Androidzie.

Natomiast chyba jedynym problemem związanym z Google Maps jest to, że do tej pory niezbyt szybko można ją obsługiwać w trybie offline.

Póki nie mamy w Polsce lepszej (na przykład z podziałem na kategorie) to do wykorzystania przez turystów można zaproponować aplikację Polska Niezwykła. Skupia się głównie na szerokiej bazie miejsc.

Na Androidzie sprawdzi się aplikacja Polskie Szlaki. Pozwala na wyszukiwanie ciekawych miejsc w wybranej okolicy. Zawiera również punkty POI (Punkty Użyteczności Publicznej), choć mogłoby być ich więcej.

Do najnowszych aplikacji należy Traseo II. Jest zdecydowanie lepsza od poprzednich propozycji serwisu www.traseo.pl. Znajdziemy dzięki niej tysiące tras zarówno w Polsce jak i poza granicami naszego kraju. Atutem tej aplikacji jest możliwość nagrywania własnych tras.

Wymienione są aplikacjami bezpłatnymi. Oczywiście by penetrować polskie szlaki turystyczne i inne atrakcje do wyboru mamy aplikacje stworzone za granicą. Jest ich niemało. Przecież Endomondo wykorzystywać można nie tylko w celach sportowych.

Czy aplikacje elektroniczne wyprą tradycyjne oznakowanie szlaków? 

Trudno jest na to pytanie odpowiedzieć. Wyobraźmy sobie natomiast bez estetycznych, kolorowych plansz informacyjnych turystyczne ścieżki edukacyjne lub odcinki szlaków turystycznych przebiegające przez atrakcyjne miejsca…

Artykuł Przewodnik czy aplikacja pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Zresztą gdybyśmy się przyjrzeli najnowszym trendom turystycznym to się okaże, że turystyka związana z wyłącznie opalaniem się na plaży na przykład w Tunezji należy już do złego tonu. Toteż gestorzy bazy turystycznej w tak zwanych ciepłych krajach nieodłącznie oferują dodatkowe atrakcje związane z aktywnością fizyczną.

Zatem co na początek?

Na początek dokładnie przemyślana koncepcja razem z biznes planem, w tym z bardzo dokładnym badaniem rynku (a w mniejszym stopniu jest to rynek lokalny). Niezbędna jest decyzja dotycząca tego, czy gospodarstwo ma być podstawowym źródłem generowania naszych dochodów, czy tylko sposobem na dorobienie. Ponadto nie lekceważmy tak istotnych elementów promocyjnych, jak logo, nazwa i nawet konkretna kolorystyka wydawnictw reklamowych, również strony internetowej, która jest niezbędna dobrym przykładem może tu być Konstantów – Gospodarstwo agroturystyczne w województwie Mazowieckim.

Kolejny krok to poradzenie się u ekspertów (na przykład w lokalnym Ośrodku Doradztwa Rolniczego) na temat  tego – czy zachodzi konieczność rejestrowania działalności gospodarczej, jeśli tak to jaką formę opodatkowania wybierzemy?

Warto jest zresztą samemu dokładnie przeczytać przynajmniej trzy ustawy:

• Ustawę o podatkach i opłatach lokalnych;
• Ustawę o swobodzie działalności gospodarczej;
• Ustawę o usługach turystycznych.

Ta ostatnia ustawa, mimo że tematowi najbliższa, niestety niezbyt dobrze uściśla przepisy dotyczące prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego.

Natomiast do najistotniejszych elementów biznesplanu jest zaplanowanie tego co nas ma wyróżniać spośród innych gospodarstw agroturystycznych, a będą to między innymi:

• profil turysty (gościa);
• infrastruktura – na przykład małe muzeum regionalne, ruska bania, stadnina, ścieżka edukacyjna z wiatą i planszami informacyjnymi;
• stała usługa gastronomiczna (lub nie), jeśli tak to z miejscem do spożywania posiłków lub do biesiadowania, nawet z karczmą;
• logo, nazwa a nawet katalog znaku;
• własna strona internetowa;
• usługi dodatkowe – na przykład wycieczki, wspinaczka, hipoterapia, terapia przy pomocy zwierząt, koncerty itd.

Jednak to powinno być na początku

Tak, na początku powinna nam towarzyszyć całkowita pewność, a nawet determinacja, że chcemy prowadzić gospodarstwo agroturystyczne. W takie przedsięwzięcie trzeba być zaangażowanym całym sercem, ponieważ jednocześnie stanowi ono sposób na życie.

Artykuł Jak sobie poradzić z agroturystyką? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Również ze względu na kraj różnie bywa kojarzony produkt turystyczny. Na przykład w Irlandii mogą to być cykliczne tradycyjne imprezy, w Szwajcarii lub Austrii zimą narty, w Islandii aktywne zwiedzanie okolicy. U nas gotowym produktem turystycznym są parki krajobrazowe lub pojezierza z infrastrukturą żeglarską.

Co zatem mają do zaoferowania Polacy?

Mamy do zaoferowania wiele, choć może najpierw pytanie – z czym Polska była i jest kojarzona jeśli idzie o ofertę turystyczną?

Do skojarzeń najbardziej zakorzenionych, zwłaszcza wśród Niemców, należą Mazury – w ostatnich latach znacznym stopniu wypromowane przez kampanię „Mazury cud natury”. Jest też kilka produktów kulinarnych chętnie kosztowanych przez turystów zagranicznych, między innymi kiełbasy, miody i sery. Do popularności polskich produktów kulinarnych w dużej mierze przyczyniło się rozpowszechnienie „Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego”.

Produktem turystycznym coraz częściej wykorzystywanym zarówno przez gości zagranicznych, jak i z naszego kraju niewątpliwie jest agroturystyka. Dodatkowo gospodarstwa agroturystyczne oferują swoje własne pakiety i prześcigają się w pomysłach. Agroturystyka sprowadzająca się wyłącznie do oferowania na wsi bazy noclegowej w Polsce straciła już rację bytu.

Wśród ofert gospodarstw agroturystycznych duże znaczenie ma oryginalny produkt kulinarny. Dodatkowo właściciele gospodarstw poszerzają ofertę mając na uwadze wiek swoich gości. Wśród ofert popularne są między innymi: jeździectwo, ścieżki edukacyjne, wycieczki, biesiady, imprezy kulturalne.

Swoich stałych gości, również zza granicy mają już festyny ludowe, choćby święto sękacza, mleka, Święto Tulipana, lub festiwale kultury ludowej.

Co należy zmienić?

Zdaniem wielu lokalnych animatorów niezbyt dobrym pomysłem było narzucanie zasad prowadzenia imprez regionalnych ujętych w sieciach samorządów wojewódzkich. Miała to być promocja ale w efekcie okazała się jednocześnie krępowaniem lokalnej inicjatywy. Toteż niektóre gminy zdecydowały się na samofinansowanie znanych w Polsce festynów regionalnych, tylko po to by mieć większe pole do popisu.

Zatem zabezpieczenie środków na takie przedsięwzięcia przez samorządy wojewódzkie – owszem, ale bez wtrącania się w organizację.

Artykuł Co jest produktem turystycznym Polski? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Smaczku tym terenom dodaje przeszłość, ponieważ jest to pogranicze byłych Prus Wschodnich z Suwalszczyzną, tym samym jest to pogranicze kulturowe co ma niebanalny wpływ między innymi na atrakcyjność tutejszej kuchni regionalnej.

Są mniej znane, ale należą absolutnie do wyjątków

Na przełomie dwóch poprzednich stuleci Puszcza Romincka była rewirem łowieckim cesarza Wilhelma II, który we wsi Rominty Wielkie miał swój pałac, wybudowany z drewna w stylu norweskim. Obecnie puszcza w dwóch trzecich znajduje się w obwodzie kaliningradzkim FR, natomiast penetrując cały obszar, również po stronie polskiej, natrafimy na kilkanaście głazów z inskrypcjami upamiętniającymi miejsca, w których cesarz ustrzelił największe okazy jeleni.

W trakcie II wojny światowej Puszcza Romincka stała się rewirem łowieckim marszałka rzeszy, który kilka kilometrów dalej na wschód dojeżdżał dwoma pociągami „Asien” i „Pomeranien” do kwatery wojsk Luftwaffe, skąd kierowano lotniczymi atakami na Związek Radziecki. Część umocnień (wraz z dwoma ciężkimi bunkrami) otacza w podgołdapskim Lesie Kumiecie obecne sanatorium. Dodatkowo tym kompleksie najprawdopodobniej wypróbowywano silniki do rakiet V-2.

Bardziej znane i również wyjątki

Przede wszystkim to będą, najwyższe w Polsce, zabytkowe mosty kolejowe w Stańczykach, których wysokość od lustra wody rzeki Błędzianki wynosi 36,6 m. Jest to para, nieczynnych już, mostów wybudowana na początku ubiegłego wieku. Ciekawostką turystyczną jest zresztą cały tutejszy zabytkowy szlak kolejowy obfitujący w interesujące budowle inżynieryjne. Na pewno turysta nie pożałuje wybierając się w okolice wiaduktów w pobliskich Kiepojciach lub Botkunach.

Jadąc dalej na wschód dojedziemy do Wiżajn by potem trafić do punktu widokowego Suwalskiego Parku Krajobrazowego. Widok bajkowy. Nieprzypadkowo te plenery wykorzystano do realizacji „Pana Tadeusza” Andrzeja Wajdy i „Doliny Issy Tadeusza Konwickiego. Udając się nieco na południowy wschód znajdziemy inne atrakcyjne miejsca, między innymi jezioro Wigry z klasztorem Kamedułów i Wigierski Park Narodowy.

Cofamy się nieco na zachód i tu w okolicy wsi Rapa znajduje się absolutny ewenement w skali ogólnopolskiej – piramida-grobowiec wybudowana na przełomie XVII i XIX wieku przez tutejszy ród Farenheidów. Wysokość piramidy niespełna 16 m. Wewnątrz znajdują się zwłoki, które uległy samozabalsamowaniu.

Artykuł Znane i nieznane z północno-wschodniej Polski pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Nie było łatwe krzewienie nowego podejścia do tworzenia lokalnego produktu turystycznego, bowiem ROT, i bardziej otwarte na nowe pomysły samorządy, trafiały bardzo często na opór materii w postaci swoich radnych. To było tym trudniejsze, że strategie rozwoju produktu turystycznego nie były obligatoryjne i nie są do tej pory. Właściwie należało wtedy w stosunku do lokalnych samorządów stosować na początku „promocję promocji”.

Pierwsze lokalne strategie

Co ciekawe pierwsze lokalny strategie rozwoju produktu turystycznego niekoniecznie powstawały w większych miastach, ale wtedy w mniej znanych. Ciekawym przykładem jest Gołdap, obecnie jedyne uzdrowisko w warmińsko-mazurskim. Jest pierwszym miastem powiatowym w tym regionie, które stworzyło lokalną strategię rozwoju produktu turystycznego wraz z katalogiem znaku.

Logo nawiązywało do historii tej ziemi i turystyki aktywnej. Potem nowych znaków graficznych nawiązujących do gmin zaczęło się w Polsce pojawiać coraz więcej. Obecnie pochwalić się mogą nim chyba wszystkie gminy. Mimo to, tworząc strategie tego typu popełniano (i nadal się popełnia) istotne błędy.

Błędy popełniane przy tworzeniu strategii turystycznych

Tworzeniem strategii rozwoju produktu turystycznego zajmuje się w Polsce wiele firm i osób. Błędem podstawowym, które popełniają gminy decydując się na którąś z nich są przede wszystkim pozory konsultacji społecznych. Praktyka jest taka, że spora część gmin zawierza konkretnym firmom w efekcie nie wziąwszy pod uwagę zdania lokalnych ekspertów. O stworzenie ładnego portfolio na portalu firmy wcale teraz nie jest trudno. Ponadto „eksperci” po wykonaniu pobieżnych badań tworzą ową strategię z biurka, zwykle w zbyt krótkim terminie.

Warto by gminy, które decydują się na wybór firmy tworzącej strategie produktu turystycznego w mniejszym stopniu kierowali się portfolio ale odczuciami innych zleceniodawców.

Ponadto zarówno gmina jak i zleceniobiorca nierzadko w niewielkim stopniu biorą pod uwagę opinię tak zwanych ekspertów lokalnych, zaś tworzenie takiej strategii powinno polegać na ścisłej współpracy z lokalną społecznością.

Artykuł Jak tworzyć katalog produktu turystycznego pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.