Kraków – klasyka, która nigdy nie zawodzi

Kraków wiosną jest wyjątkowo przyjemny do zwiedzania. Spacer po Rynku Głównym, wizyta na Wawelu czy przechadzka po klimatycznym Kazimierzu nabierają szczególnego charakteru, gdy wokół robi się zielono, a ogródki kawiarniane zaczynają tętnić życiem. To świetne miejsce dla osób, które lubią łączyć historię, kulturę i dobrą kuchnię. Wiosną warto też wybrać się na spacer nad Wisłę lub odwiedzić pobliskie Zakrzówek.

Wrocław – miasto mostów i wiosennego klimatu

Wrocław to doskonały kierunek na wiosenny city break. Kolorowe kamienice, liczne mosty i urokliwe uliczki sprawiają, że miasto idealnie nadaje się do spokojnego zwiedzania pieszo. Ostrów Tumski, Rynek czy Hala Stulecia to obowiązkowe punkty programu, ale warto też po prostu pozwolić sobie na niespieszny spacer nad Odrą. Wiosną Wrocław robi szczególnie dobre wrażenie dzięki licznym terenom zielonym i przyjaznej atmosferze.

Warszawa – nowoczesność i historia w jednym

Stolica Polski również ma wiele do zaoferowania wiosną. Odbudowane Stare Miasto, Łazienki Królewskie, bulwary wiślane czy Wilanów to miejsca, które warto zobaczyć właśnie o tej porze roku. Wiosenna Warszawa łączy miejski rytm z coraz bardziej odczuwalną bliskością natury. To dobry wybór dla tych, którzy lubią różnorodność – jednego dnia można zwiedzać muzea i zabytki, a drugiego odpoczywać w parkach i ogrodach.

Gdańsk i Trójmiasto – morze bez tłoku

Wiosna nad Bałtykiem ma swój niepowtarzalny klimat. Gdańsk zachwyca architekturą, historią i spacerowymi trasami, a Sopot i Gdynia świetnie uzupełniają wyjazd o bardziej wypoczynkowy charakter. Spacer po plaży, molo czy nadmorskich promenadach wiosną bywa znacznie przyjemniejszy niż latem, kiedy kurorty są pełne turystów. To dobry moment, by poczuć morski klimat, a jednocześnie uniknąć zgiełku sezonu.

Mazury – cisza, jeziora i budząca się natura

Dla osób, które marzą o odpoczynku blisko przyrody, Mazury będą świetnym wyborem. Wiosną region ten zachwyca spokojem, świeżą zielenią i wyjątkową atmosferą. To idealne miejsce na spacery, rowerowe wycieczki i pierwsze rejsy po jeziorach. Mazury szczególnie docenią ci, którzy chcą na chwilę zwolnić i odpocząć od miasta. Wiosenny pobyt w tym regionie pozwala naprawdę odetchnąć.

Bieszczady – dla miłośników spokoju i przestrzeni

Jeśli ktoś szuka miejsca mniej oczywistego i bardziej kameralnego, warto pomyśleć o Bieszczadach. Wiosną są one spokojniejsze niż latem, a przyroda prezentuje się niezwykle świeżo i malowniczo. To świetny kierunek dla osób lubiących piesze wędrówki, ciszę i kontakt z naturą. Bieszczady nie oferują wielkomiejskich atrakcji, ale właśnie w tym tkwi ich największy urok.

Zakopane i Tatry – górska wiosna pełna widoków

Choć Zakopane wielu osobom kojarzy się głównie z zimą, wiosną również potrafi zachwycić. To dobry moment na spacery po dolinach, podziwianie tatrzańskich krajobrazów i korzystanie z lokalnej atmosfery bez największych tłumów. Wiosna w górach bywa zmienna, ale właśnie dzięki temu ma swój niepowtarzalny charakter. To propozycja dla tych, którzy lubią aktywny wypoczynek i piękne widoki.

Kazimierz Dolny – małe miasto z wielkim urokiem

Kazimierz Dolny to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc w Polsce, a wiosną prezentuje się szczególnie pięknie. Zabytkowy rynek, renesansowe kamienice, artystyczna atmosfera i malownicze okolice sprawiają, że jest to idealny kierunek na romantyczny wyjazd albo spokojny weekend. Wiosna sprzyja spacerom po lessowych wąwozach i podziwianiu widoków na Wisłę.

Podlasie – spokojna Polska w najpiękniejszym wydaniu

Podlasie to region dla tych, którzy chcą zobaczyć bardziej naturalne i spokojne oblicze Polski. Białowieża, Narwiański Park Narodowy czy okolice Supraśla potrafią zachwycić każdego, kto szuka autentyczności i kontaktu z przyrodą. Wiosna to doskonały moment na odkrywanie tego regionu – wszystko budzi się do życia, a krajobrazy stają się wyjątkowo malownicze.

Dlaczego warto podróżować po Polsce właśnie wiosną?

Wiosenne podróże po Polsce mają wiele zalet. Przede wszystkim można uniknąć największych wakacyjnych tłumów, a jednocześnie cieszyć się coraz lepszą pogodą i piękną przyrodą. To także czas, gdy wiele miejsc pokazuje swoje bardziej spokojne i autentyczne oblicze. Wiosna sprzyja zwiedzaniu miast, spacerom, wycieczkom rowerowym i wypoczynkowi w naturze.

Polska wiosną ma naprawdę wiele do zaoferowania. Niezależnie od tego, czy ktoś woli tętniące życiem miasta, spokojne jeziora, górskie widoki czy nadmorski klimat, bez trudu znajdzie miejsce idealne dla siebie. To pora roku, która zachęca do ruszenia w drogę i odkrywania znanych oraz mniej oczywistych zakątków kraju. Wiosenny wyjazd po Polsce może okazać się nie tylko pięknym doświadczeniem, ale też świetnym pomysłem na odpoczynek i złapanie nowej energii.

Artykuł Polska wiosną – co warto zwiedzić? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

 Mimo to te nowe nurty nie pojawiły się automatycznie tuż po 89. roku – trzeba było parę lat przepływu informacji i przyglądania się doświadczeniom innych krajów.

Koniunktura?

Zainteresowani turystyką, zwłaszcza część instytucji się tą dziedziną zajmujących, na początku bardziej interesował rozwój tych miejsc, które były bardziej znane, z którymi wiązała się pewna koniunktura. Nawet pierwszy podział środków europejskich opierał się na mylnym założeniu, że najpierw należy dofinansować regiony bardziej rozwinięte, czyli tak zwane „lokomotywy gospodarcze”.

Pomysł okazał się absurdalny, utopijny i szybko z nie go zrezygnowano. Dopiero na początku nowego tysiąclecia dotarło do decydentów, że koniunkturę turystyczną można tworzyć od zera. Jednym z takich przykładów jest tworzenie produktu turystycznego nawet w odległych wioskach, opierając się w głównej mierze na lokalnych zasobach.

Czy któryś z polskich turystycznych trendów przeszedł do historii?

Trudno to jest może nazwać trendem bowiem to zjawisko wymuszał system – czyli tak zwane wczasy pracownicze. Nierzadko były to pobyty pozbawione wręcz swobody, bowiem uczestnicy wczasów byli skazani na uczestnictwo w konkretnym programie pobytowym, choćby w sławnych wieczorkach zapoznawczych. Program wymyślał kaowiec w porozumieniu z kierownictwem. Scenerią była często przaśna infrastruktura, choćby w postaci nieestetycznych domków kempingowych.

Kolejnym nurtem polskiej (i niemieckiej turystyki), który już zdecydowanie zanika jest tak zwana turystyka sentymentalna. Jeszcze na przełomie lat 1999/2000 niektóre ośrodki warmińskie i mazurskie zarabiały na noclegach związanych z pobytem byłych mieszkańców tej części dawnych Prus Wschodnich. Obecnie są to już śladowe grupy.

Co zatem nowego pojawiło się w polskiej turystyce?

Pomijając to co jest efektem rozwoju elektroniki, pojawiło się wiele. Przede wszystkim już pod sam koniec lat 90. spora grupa (nie tylko mieszkańców wsi) poszła w kierunku agroturystyki i mamy teraz tego znakomite przykłady w całej Polsce.

Położono ogromny nacisk na rozwój turystyki rowerowej, na co niezaprzeczalnie ogromny wpływ miało utworzenie szlaku Green Velo.

Baza noclegowa zadowala już na ogół przeciętnego, zagranicznego turystę, tyle że w Polsce nadal jest problem z tanimi noclegami  w hotelach, motelach i pensjonatach średniej klasy.

Mimo to Polska dla sporej grupy Europejczyków jawi się jako kraj turystycznie atrakcyjny, nawet choćby ze względu na obecność dziewiczej przyrody, zwłaszcza puszcz i jezior.

Jednym z nowych trendów w polskiej turystyce jest zainteresowanie glampingiem i spędzaniem wolnego czasu na wodzie. Te dwa trendy łączy oferta HT Houseboats. Dzięki nim możecie spędzić wakacje w domkach na wodzie na jeziorze Jamno.

Artykuł Turystyka polska – co odchodzi? Co przychodzi? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Rzeczywiście Sudety potrafią zaskakiwać nie tylko wyjątkowymi osobliwościami górskimi i skalnymi ale również zabytkami, z którymi wiążą się legendy i tajemnice, choćby dlatego że pewną część Sudetów upatrzyli sobie szczególnie hitlerowcy. Szczyty Sudetów może nie należą do najwyższych w tej części Europy ale bywają niedostępne i trudne do zdobycia. Najwyższy szczyt (Śnieżka) ma wysokość 1603 m n.p.m. Na szczyt prowadzi droga.

Pasma Sudetów

Sudety jako pasmo składają się z innych, mniejszych pasm. Do najbardziej znanych należą Góry Sowie i Góry Stołowe. Pierwsze oprócz niewątpliwej urody kojarzą się jednak najbardziej z niemieckim sztolniami z II wojny światowej w Walimiu i Głuszycy. Do dziś są nie odkryte do końca i nie wiadomo w jakim celu je budowano. Zwiedzając ten teren trudno jest wytrawnemu turyście ominąć również Twierdzę Srebrnogórską, zamek Grodno, czy wiadukty w Zdrojowisku lub Głuszycy. Góry Sowie rozpościerają się obszarze około 200 km kw.

Drugim bardzo znanym pasmem ze względu na nieczęsto spotykane walory widokowe są Góry Stołowe. Część pasma leży na terenie Czech. Ich nazwa wzięła się od tego, że z wierzchu są płaskie. Atrakcjami są tutejsze rezerwaty, ale są też niepowtarzalne zabytki, między innymi: Kaplica Czaszek w Czermnku koło Kudowy Zdroju, Dworek Chopina i Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju i skansen budownictwa sudeckiego.

Najwyższym pasmem Sudetów są Karkonosze. Charakteryzują się między innymi obecnością dużej ilości pojedynczych skałek, nierzadko o fantastycznych kształtach. Funkcjonuje tu Karkonoski Park Narodowy.  Atrakcją może być również zwiedzanie tutejszych miast, choćby Jeleniej Góry, Szklarskiej Poręby lub Karpacza.

Ponadto

Do Karpacza w XIX wieku trafiła z Norwegii trzynastowieczna świątynia klepkowa. Przyciąga szczególnie młode pary bo podobno przynosi szczęście.

Do tajemniczych i monumentalnych budowli należy Zamek Książ, który miał być podczas II wojny światowej jedną z kwater wodza III Rzeszy. Turystów przyciągają również zamkowe podziemia. Podobnie przyciąga Twierdza Kłodzko i lub chodniki najstarszej kopalni złota w Górach Złotych.

Oczywiście zimą z walorów Sudetów mogą korzystać również narciarze na przykład zjeżdżając nartostradami ze Szrenicy.  Na górę można się dostać kolejką linową.

Artykuł Odkrywajmy Sudety pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Zresztą gdybyśmy się przyjrzeli najnowszym trendom turystycznym to się okaże, że turystyka związana z wyłącznie opalaniem się na plaży na przykład w Tunezji należy już do złego tonu. Toteż gestorzy bazy turystycznej w tak zwanych ciepłych krajach nieodłącznie oferują dodatkowe atrakcje związane z aktywnością fizyczną.

Zatem co na początek?

Na początek dokładnie przemyślana koncepcja razem z biznes planem, w tym z bardzo dokładnym badaniem rynku (a w mniejszym stopniu jest to rynek lokalny). Niezbędna jest decyzja dotycząca tego, czy gospodarstwo ma być podstawowym źródłem generowania naszych dochodów, czy tylko sposobem na dorobienie. Ponadto nie lekceważmy tak istotnych elementów promocyjnych, jak logo, nazwa i nawet konkretna kolorystyka wydawnictw reklamowych, również strony internetowej, która jest niezbędna dobrym przykładem może tu być Konstantów – Gospodarstwo agroturystyczne w województwie Mazowieckim.

Kolejny krok to poradzenie się u ekspertów (na przykład w lokalnym Ośrodku Doradztwa Rolniczego) na temat  tego – czy zachodzi konieczność rejestrowania działalności gospodarczej, jeśli tak to jaką formę opodatkowania wybierzemy?

Warto jest zresztą samemu dokładnie przeczytać przynajmniej trzy ustawy:

• Ustawę o podatkach i opłatach lokalnych;
• Ustawę o swobodzie działalności gospodarczej;
• Ustawę o usługach turystycznych.

Ta ostatnia ustawa, mimo że tematowi najbliższa, niestety niezbyt dobrze uściśla przepisy dotyczące prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego.

Natomiast do najistotniejszych elementów biznesplanu jest zaplanowanie tego co nas ma wyróżniać spośród innych gospodarstw agroturystycznych, a będą to między innymi:

• profil turysty (gościa);
• infrastruktura – na przykład małe muzeum regionalne, ruska bania, stadnina, ścieżka edukacyjna z wiatą i planszami informacyjnymi;
• stała usługa gastronomiczna (lub nie), jeśli tak to z miejscem do spożywania posiłków lub do biesiadowania, nawet z karczmą;
• logo, nazwa a nawet katalog znaku;
• własna strona internetowa;
• usługi dodatkowe – na przykład wycieczki, wspinaczka, hipoterapia, terapia przy pomocy zwierząt, koncerty itd.

Jednak to powinno być na początku

Tak, na początku powinna nam towarzyszyć całkowita pewność, a nawet determinacja, że chcemy prowadzić gospodarstwo agroturystyczne. W takie przedsięwzięcie trzeba być zaangażowanym całym sercem, ponieważ jednocześnie stanowi ono sposób na życie.

Artykuł Jak sobie poradzić z agroturystyką? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Smaczku tym terenom dodaje przeszłość, ponieważ jest to pogranicze byłych Prus Wschodnich z Suwalszczyzną, tym samym jest to pogranicze kulturowe co ma niebanalny wpływ między innymi na atrakcyjność tutejszej kuchni regionalnej.

Są mniej znane, ale należą absolutnie do wyjątków

Na przełomie dwóch poprzednich stuleci Puszcza Romincka była rewirem łowieckim cesarza Wilhelma II, który we wsi Rominty Wielkie miał swój pałac, wybudowany z drewna w stylu norweskim. Obecnie puszcza w dwóch trzecich znajduje się w obwodzie kaliningradzkim FR, natomiast penetrując cały obszar, również po stronie polskiej, natrafimy na kilkanaście głazów z inskrypcjami upamiętniającymi miejsca, w których cesarz ustrzelił największe okazy jeleni.

W trakcie II wojny światowej Puszcza Romincka stała się rewirem łowieckim marszałka rzeszy, który kilka kilometrów dalej na wschód dojeżdżał dwoma pociągami „Asien” i „Pomeranien” do kwatery wojsk Luftwaffe, skąd kierowano lotniczymi atakami na Związek Radziecki. Część umocnień (wraz z dwoma ciężkimi bunkrami) otacza w podgołdapskim Lesie Kumiecie obecne sanatorium. Dodatkowo tym kompleksie najprawdopodobniej wypróbowywano silniki do rakiet V-2.

Bardziej znane i również wyjątki

Przede wszystkim to będą, najwyższe w Polsce, zabytkowe mosty kolejowe w Stańczykach, których wysokość od lustra wody rzeki Błędzianki wynosi 36,6 m. Jest to para, nieczynnych już, mostów wybudowana na początku ubiegłego wieku. Ciekawostką turystyczną jest zresztą cały tutejszy zabytkowy szlak kolejowy obfitujący w interesujące budowle inżynieryjne. Na pewno turysta nie pożałuje wybierając się w okolice wiaduktów w pobliskich Kiepojciach lub Botkunach.

Jadąc dalej na wschód dojedziemy do Wiżajn by potem trafić do punktu widokowego Suwalskiego Parku Krajobrazowego. Widok bajkowy. Nieprzypadkowo te plenery wykorzystano do realizacji „Pana Tadeusza” Andrzeja Wajdy i „Doliny Issy Tadeusza Konwickiego. Udając się nieco na południowy wschód znajdziemy inne atrakcyjne miejsca, między innymi jezioro Wigry z klasztorem Kamedułów i Wigierski Park Narodowy.

Cofamy się nieco na zachód i tu w okolicy wsi Rapa znajduje się absolutny ewenement w skali ogólnopolskiej – piramida-grobowiec wybudowana na przełomie XVII i XIX wieku przez tutejszy ród Farenheidów. Wysokość piramidy niespełna 16 m. Wewnątrz znajdują się zwłoki, które uległy samozabalsamowaniu.

Artykuł Znane i nieznane z północno-wschodniej Polski pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Do końca poprzedniego tysiąclecia PTTK miało duży wpływ na turystykę zarówno animatorski, jak i pod względem tworzenia infrastruktury turystycznej, w tym bazy noclegowej i otoczenia szlaków turystycznych. PTTK ustalało rodzaj oznakowań, PTTK wytyczało szlaki. Popularnością cieszyły się konkursy krasomówcze organizowane przez Towarzystwo.

Stan obecny

PTTK ma co prawda nadal niemałą liczbę członków, bowiem jak podaje Wikipedia jest ich 61 tysięcy. Niestety są to w większości osoby, które członkami tej organizacji zostały już dawno, natomiast trudniej jest ze zdobywaniem młodego narybku. Organizacja posiada nadal bazę noclegową, czyli ponad 20 tysięcy miejsc w różnych kampingach, zajazdach i schroniskach.

Cześć przystani żeglarskich również jest w dyspozycji PTTK. Niestety jeśli się przyjrzymy tej bazie to w dużej mierze, jeśli chodzi o architekturę i estetykę tkwi ona nadal mocno w głębokiej komunie, czego przykładem może być choćby ośrodek żeglarski nad jeziorem Wigry.

Trudno zatem jest powiedzieć o PTTK jako organizacji rozwojowej, tym bardziej że jej wpływy na procedury związane z ustaleniem szlaków turystycznych właściwie są już mało znaczące.

Daje się zauważyć trend polegający na przechwytywaniu przez lokalnych działaczy infrastruktury PTTK i jej unowocześnianie. Źródłem dochodów okazała się obsługa spływów kajakowych.

Deregulacja jedną z przyczyn zmian

Przed laty od PTTK wiele zależało kto będzie miał uprawnienia przewodnika turystycznego i zdobycie takich uprawnień wymagało niemałej wiedzy oraz pracy. Od kilku lat zawody – przewodnika turystycznego i turystycznego pilota poddane zostały deregulacji. Dziś każdy może być przewodnikiem turystycznym – jeśli w tej dziedzinie nie będzie się sprawdzał to wolny rynek wyeliminuje.

Również w dużej mierze w wielu atrakcyjnych miejscach traci rację bytu fizyczne wytyczanie szlaków – również i w tej dziedzinie zaczyna dominować elektronika i aplikacje nie tylko z mapami przebiegów tras ale również z obszerną informacją połączoną nierzadko z wizualizacjami.

***

Wydaje się że PTTK podobnie jak inne polskie organizacje, które w poprzednim systemie funkcjonowały z tak zwaną czapą w obecnej formule straciło rację bytu.

Artykuł Co z PTTK? pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

W tamtym czasie należała do najbardziej kosztownych inwestycji dofinansowywanych przez Unię Europejską. W Olsztynie długo dyskutowano, czy szlak ma przebiegać tuż przy granicy z obwodem kaliningradzkim FR, czy też przez środek regionu przez ośrodki bardziej znane. Wygrała opcja północna za co obraziło się Giżycko. Studium przebiegu szlaku opracowano już pod koniec poprzedniej dekady.

Przebieg Green Velo

Szlak liczy około 2000 kilometrów. Rozpoczyna się w Elblągu, potem wiedzie przy północnej i wschodniej granicy Polski by na dole mocniej się zawinąć i zakończyć w Świętokrzyskim. Po drodze ma jedno rozgałęzienie (Białystok, Łomża) oraz na południu pierścień (okolice Przemyśla, Rzeszowa i Sandomierza). Planując trasę wzięto oczywiście pod uwagę wiele znanych atrakcji turystycznych, choćby sławne mosty w Stańczykach, Suwalski Park Krajobrazowy, czy parki narodowe – Wigierski, Narwiański, Sobiborski, Przemyski i Roztoczański.

W pracach nad szlakiem uwzględniono przede wszystkim utwardzenie nawierzchni i zabezpieczenie sporej części metalowymi barierkami. Porozmieszczano na konkretnych odcinkach małą infrastrukturę, miedzy innymi wiaty, sanitariaty i tablice informacyjne – czyli tak zwane MOR-y (miejsca obsługi rowerów).

Problemem podczas planowania (i potem eksploatacji) okazało się… przyzwyczajenie. Trudno się było pogodzić niektórym rolnikom z tym, że będą musieli zmienić trasę poruszania się swoich traktorów lub innych pojazdów, mając na uwadze odcinki szlaku przeznaczone wyłącznie dla rowerów.

Korzyści

Mimo pewnych niedoróbek (albo potrzeby drobnych korekt) korzyści zaskoczyły nawet samych pomysłodawców. Przede wszystkim w ogromnym stopniu na tych trasach rozwinęła się turystyka rowerowa. To okazało się bardzo ważne dla miejscowości mniej znanych i dla gestorów tamtejszej bazy noclegowej. Dodatkowo pojawiła się moda na uprawianie sportów rowerowych.

I jest to przede wszystkim niebywała promocja tych ziem, także dzięki odkrywaniu przez turystów rowerowych miejsc mniej znanych, nierzadko tajemniczych.

Green Velo stał się kolejnym dowodem na to, że by stworzyć coś atrakcyjnego turystycznie niekoniecznie trzeba się trzymać koniunktury zastanej – koniunkturę warto jest tworzyć od początku.

Artykuł Ten szlak zmienił wiele pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.

Na Wielkich Jeziorach tłok coraz większy, choć raczej większość żeglarzy lubi towarzystwo. Mimo to również niemała natomiast grupa marzy o spokoju, o zakotwiczeniu łódki w trzcinie bez odgłosu łodzi motorowych, których tu pływa dziesiątki.

Jeziora nie odkryte

Są oczywiście takie, czyli nie odkryte i nadające się do żeglugi. Żeglarzom i turystom szukającym spokoju można polecić Suwalszczyznę i jezioro Wigry należące do największych i najgłębszych polskich jezior, na dodatek do najbardziej malowniczych dzięki kształtowi i urozmaiconej linii brzegowej.

Jego długość po osi sięga około 27 kilometrów, płynie się wśród półwyspów i wysepek. Spokój żeglarzom i turystom zapewnia to, że jezioro Wigry położone jest w obrębie Wigierskiego Parku Narodowego. To stawia oczywiście istotne ograniczenia, choćby nie stosowanie na jeziorze silników spalinowych.

Status parku narodowego świadczy również o tym, że zarówno turysta jak i żeglarz ma szansę zetknąć się tu z niepowtarzalnymi okazami flory i fauny.

Trasa i atrakcje

Jeśli celem będzie jezioro Wigry to inaczej trasę zaplanuje żeglarz, inaczej turysta. Żeglarz pojedzie do Starego Folwarku do ośrodka PTTK by tam od kogoś pożyczyć żaglówkę lub popłynąć na własnej. Już po wypłynięciu rzucą się w oczy mury wigierskiego klasztoru kamedułów. Dobrze jest się w rejs po Wigrach wybrać z aparatem fotograficznym.

Natomiast przy okazji warto wiedzieć, że suwalski PTTK organizuje spływy kajakowe po Czarnej Hańczy. Proponuje szlaki rowerowe. Toteż turysta rowerowy swoją podróż w kierunku Wigier może rozpocząć od Gór Sudawskich w okolicy Wiżajn, po drodze ma wiele innych atrakcji. Na pewno niezapomnianą będzie Suwalski Park Krajobrazowy, w ktorym miedzy innymi kręcono część plenerów do filmu Andrzeja Wajdy „Pan Tadeusz”. Ewenementem w skali kraju są pobliskie głazowiska.

Możemy też rowerem pojechać w kierunku Sejn w samym miasteczku odwiedzić Ośrodek Kultur Sztuk i Narodów „Pogranicze”, by następnie odwiedzić Krasnogrudę, miejsce w którym bywał Czesław Miłosz. Natomiast klasztor wigierski nie musi być naszym celem – możemy pojechać dalej przez Puszczę Augustowską wśród jezior Pojezierza Augustowskiego…

Artykuł Jedno z najpiękniejszych polskich jezior pochodzi z serwisu Turystycznie.com.pl.